من وتو

الان از سال ۱۳۸۴ تا سال ۱۴۰۳ اومدم...من هنوز درگیر توام،تویی که نیستی،تویی که پی زندگیت رفتی،تویی که الان معلوم نیست چکار می کنی و منی که کم کم موهام سفید شد،منی که همه چیز دنیا رو دیدم،ولی تو فراموش نشدی،می دونی از درون خورد شدم،پوسیدم،اینکه میبینم چقدر داغون شدم منو اذیت می کنه،اینکه سال ۱۳۹۰ اونقدر من گریه کردم من و اذیت می کنه + نوشته شده در چهارشنبه نوزدهم اردیبهشت ۱۴۰۳ ساعت 16:49 توسط محمد  |  بخوانید...

سالها گذشت...7 سال....ملی من هنوز مرد هستم..و شاید یه جوان یه زود پیر می شود...این را ریهای رنگ برگشته ام که به سفیدی میروند به من می گویند..چه سخت گذشت..چه سخت گذشت..خدای من..این سالهای سخت را نمی خواهم از من بگیری..تا اینکه همیشه بدانم که من چگونه پیر شدم... ...